Google’ın geçen yıl duyurduğu Project Suncatcher, yapay zekâ için gereken yüksek işlem gücünün gelecekte uzayda sağlanıp sağlanamayacağını araştırıyor.
Şirketin 24 Eylül’de açıkladığı yeni ayrıntılara göre ilk prototip uydu, SpaceX’in Transporter-18 göreviyle 1 Ekim’de fırlatılacak. Planet ile geliştirilen uyduya dört Google TPU yapay zekâ işlemcisi yerleştirildi.
İlk soru: Çipler uzayda çalışacak mı?
İlk görevin amacı uzayda tam ölçekli bir veri merkezi kurmak değil. Google öncelikle kullandığı yapay zekâ donanımının radyasyona, roket fırlatılırken oluşan yoğun titreşime ve uzaydaki sıcaklık değişimlerine dayanıp dayanamayacağını görmek istiyor.
En önemli mühendislik sorunlarından biri de soğutma. Dünya’daki veri merkezlerinde kullanılan hava ve sıvı soğutma yöntemlerinin uzay boşluğunda aynı biçimde uygulanması mümkün değil. Bu nedenle prototipte özel ısı boruları ve radyatör sistemleri test edilecek.
Neden uzay?
Google’ın uzaya yönelmesinin temel nedenlerinden biri enerji. Şirketin hesaplamalarına göre alçak Dünya yörüngesindeki uydular, neredeyse kesintisiz güneş ışığından yararlanarak Dünya’daki güneş panellerine kıyasla sekiz kata kadar daha fazla enerji üretebilir.
Uzun vadeli plan ise tek bir uyduyla sınırlı değil. Google, TPU işlemcileri taşıyan çok sayıda uyduyu yüksek hızlı lazer bağlantılarıyla birbirine bağlayarak büyük yapay zekâ iş yüklerini yörüngede çalıştırmanın mümkün olup olmadığını araştırıyor.
Sıradaki test 2027’de
Şirket, ilk uçuştan elde edeceği sonuçların ardından 2027’de iki uyduyla yeni bir test gerçekleştirmeyi planlıyor. Bu aşamada uydular arasındaki yüksek bant genişlikli lazer iletişimi de denenecek.
Project Suncatcher henüz ticari bir uzay veri merkezi projesi değil. Ancak 1 Ekim’deki uçuşla birlikte Google’ın “uzayda yapay zekâ altyapısı” fikri ilk kez gerçek yörünge koşullarında sınanmış olacak.
